საქართველოს მოსახლეობის დამოკიდებულება შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე პირთა მიმართ. კვლევა. 2020

საქართველოს მოსახლეობის დამოკიდებულება შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე პირთა მიმართ. 2020

23 ოქტ. 2020

წინამდებარე კვლევა შეისწავლის საქართველოს სოციალურ გარემოს, სადაც დიდი ყურადღება ეთმობა საზოგადოების დამოკიდებულებას შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე პირთა მიმართ შვიდი მიმართულებით - ინფორმირებულობა, სტიგმა და სტერეოტიპები, განათლება, დასაქმება, უფლებები და პრივილეგიები, ძირითადი საჭიროებები და სოციალური ინტეგრაცია, და სახელმწიფო პოლიტიკა.

კვლევა ჩაატარა ქართულმა კვლევითმა კომპანიამ „სოციალური კვლევისა და ანალიზის ინსტიტუტი“ (ISSA) 2019-2020 წლებში.

კვლევა გაეროს განვითარების პროგრამის (UNDP) დაკვეთით განხორციელდა გაეროს ექვსი სააგენტოს ერთობლივი პროგრამის ფარგლებში, რომელიც შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე პირების სოციალური დაცვის გაუმჯობესების მიზნით შეიქმნა. მისი ბიუჯეტი 2 მილიონ აშშ დოლარს შეადგენს United Nation’s Fund for Sustainable Development Goals-ის ხელმისაწვდომი რესურსის გათვალისწინებით.

 ძირითადი მიგნებები:

  • საქართველოს მოსახლეობის 51.2 პროცენტი თავს ინფორმირებულად მიიჩნევს შშმ პირების უფლებებისა და საჭიროებების შესახებ, ხოლო თითქმის 59 პროცენტი აღნიშნავს, რომ ჰქონია შეხება შშმ პირებთან.
  • 67.2 პროცენტი ფიქრობს, რომ შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე პირებს სწავლაში ისეთივე წარმატებების მიღწევა შეუძლიათ, როგორც საზოგადოების სხვა წევრებს. გამოკითხულთა თითქმის ნახევარი, 49.4 პროცენტი, აცხადებს, რომ შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე პირებს დამოუკიდებლად ცხოვრება შეუძლიათ.
  • მოსახლეობის 33.5 პროცენტი მიიჩნევს, რომ საქართველოში შშმ პირების უფლებები არ ირღვევა და 43 პროცენტზე მეტი ფიქრობს, რომ შშმ პირებზე ზრუნვა ხელისუფლების კეთილი ნებაა.
  • გამოკითხულთა თითქმის 73 პროცენტი თავს კომფორტულად გრძნობს შშმ პირებთან მუშაობისას და 70 პროცენტისთვის მისაღებია ფიზიკური შეზღუდვების მქონე  პირი გადაწყვეტილების მიმღებად, მაგალითად,  პარლამენტის წევრად.
  • გამოკითხულთა აზრით ფსიქიკური და ინტელექტუალური შეზღუდვის მქონე პირები ნაკლებად მისაღები არიან როგორც თანამშრომლად (46.6 პროცენტი), კარის მეზობლად (36.2 პროცენტი), შვილის თანაკლასელად (47.7 პროცენტი).
  • გამოკითხულთა უმრავლესობა თვლის, რომ სახელმწიფომ ხელი უნდა შეუწყოს ინკლუზიურ განათლებას სკოლებში, პროფესიულ კოლეჯებსა და უნივერსიტეტებში (70 პროცენტი), შექმნას ინკლუზიური ინფრასტრუქტურა (85,1 პროცენტი) და გაზარდოს შშმ პირთა დახმარება (81,6 პროცენტი).
  • 72 პროცენტის აზრით, შშმ პირების წარმომადგენლობის მხარდაჭერა  მმართველობის ყველა დონეზე უნდა წარიმართოს.

UNDP მსოფლიო

ავღანეთი აზერბაიჯანი ალბანეთი ალჟირი ანგოლა არაბთა გაერთიანებული საამიროები არგენტინა

ბანგლადეში ბარბადოსი ბაჰრეინი ბელიზი ბელორუსი ბენინი ბოლივია ბოსნია და ჰერცოგოვინა ბოტსვანა ბრაზილია ბურკინა-ფასო ბურუნდი ბუტანი

გაბონი გამბია განა გვატემალა გვიანა გვინეა გვინეა-ბისაუ

დომინიკის რესპუბლიკა

ეგვიპტე ეთიოპია ეკვადორი ეკვატორული გვინეა ელ სალვადორი ერაყის რესპუბლიკა ერითრეა ესვატინი

ვენესუელა ვიეტნამი

ზამბია ზიმბაბვე

თურქეთი თურქმენეთი

იამაიკა იემენი ინდოეთი ინდონეზია იორდანია ირანი

კაბო-ვერდე კამბოჯა კამერუნი კენია კვიპროსი კოლუმბია კომოროსი კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკა კონგოს რესპუბლიკა კორეის სახალხო დემოკრატიული რესპუბლიკა კოსოვო კოსტა-რიკა კოტ-დივუარი კუბა

ლაოსის სახალხო დემოკრატიული რესპუბლიკა ლესოტო ლიბანი ლიბერია ლიბია

მადაგასკარი მავრიკიის და სეიშელის კუნძულები მავრიტანია მალავი მალაიზია მალდივები მალი მაროკო მექსიკა მიანმარი მოზამბიკი მოლდოვა მონტენეგრო მონღოლეთი

ნამიბია ნეპალი ნიგერი ნიგერია ნიკარაგუა

პაკისტანი პალესტინა (პალესტინის ხალხის მხარდაჭერის პროგრამა) პანამა პაპუა-ახალი გვინეა პარაგვაი პერუ

რუანდა რუსეთის ფედერაცია

სამოა სამხრეთ აფრიკა სამხრეთ სუდანი სან-ტომე და პრინსიპი საუდის არაბეთი საქართველო სენეგალი სერბეთი სიერა ლეონე სირია სომალი სომხეთი სუდანი სურინამი

ტაილანდი ტანზანია ტაჯიკეთი ტიმორ-ლესტე ტოგო ტრინიდადი და ტობაგო ტუნისი

უგანდა უზბეკეთი უკრაინა ურუგვაი

ფილიპინები

ქუვეითი

ყაზახეთი ყირგიზეთი

ჩადი ჩილე ჩინეთი ჩრდილოეთ მაკედონია

ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკა

წყნარი ოკენეს რეგიონი

ხორვატია

ჯიბუტი

ჰაიტი ჰონდურასი